Onderzoek naar MH17

 

Introductie

100 jaar geleden werd er een schot gelost door ene mijnheer Gavrillo Princip in Sarajevo. Dit schot doodde de Oostenrijkse troonopvolger Frans Ferdinand. Veel historici beschouwen deze gebeurtenis als de trigger die uitmondde in het begin van de Eerste Wereldoorlog. We kunnen er lang over discussiëren of dit werkelijk het geval was, maar het is mogelijk dat toekomstige historici terug zullen kijken naar het neerhalen van vlucht MH17 als de trigger die de allerlaatste Wereldoorlog deed uitbreken.

In deze analyse worden de omstandigheden onderzocht die leidden tot het verlies van 298 levens aan boord van Malaysian Airlines vlucht MH17. Dit werk werd uitgevoerd in antwoord op de ongeziene en onbewezen beschuldigingen die zijn gepubliceerd in hetzelfde daglicht dat leidde tot het uitbreken van WO1.

Ik hoop dat nauwkeurig en eerlijk onderzoek leidt tot het vinden en berechten van de echte daders en het voorkomen van een nieuwe oorlog.

Hoofdstuk 1. Wat weten we over de BUK-M1 installatie zoals zou zijn gebruikt.

Hoofdstuk 2. Het verlies van Malaysian Airlinesvlucht MH17.

Hoofdstuk 3. De waarschijnlijkheid dat de verantwoordelijkheid van de crash ligt bij de ‘Rebellen’.

Hoofdstuk 4. Onderzoekt de waarschijnlijkheid dat de verantwoordelijkheid ligt bij het Oekraïnse leger (UAF).

Hoofdstuk 5. Een speculatieve interpretatie van de gebeurtenissen rond het neerhalen van MH17

Deze analyse is gebaseerd op informatie die publiekelijk beschikbaar is via het Internet op 17 augustus 2014. Nieuwe informatie zal zo snel mogelijk worden verwerkt. Ik sta open voor alle nieuwe ideeën en suggesties.

 

Hoofdstuk 1. De BUK-M1 installatie

BUK 9A39m1 Gadfly TELAR
BUK 9A39m1 Gadfly TELAR

 

Om te begrijpen wat er gebeurde met vlucht MH17, dienen we eerst de capaciteiten van een BUK M-1 surface to air installatie te begrijpen. Belangrijk is te beseffen dat het hier niet om een installatie van een enkele vrachtwagen gaat, maar om een complex systeem van een aantal componenten, die gezamenlijk opereren op enige afstand van elkaar. Dit systeem, wat een netwerk vormt, levert een korte afstands-beveiliging tegen vliegtuigen, kruis- en ballistische raketten. Het hoofdsysteem bestaat uit een zogenaamde primary search en target acquisition radar, een centrale commandopost en één of meer Transport Erector Launchers met eigen (nabijheid) Acquisition Radars, welke bekend zijn onder de afkorting TELAR.

The Primary Search Radar scande het luchtruim tot een gebied van 140 kilometer in een straal van 360 graden. MH17 verplaatste zich met een snelheid van rond de 900 kilometer per uur, of 1 kilometer per 4 seconden. Bij deze snelheid, zou MH17 het door de radar bewaakte luchtruim in minder dan 9,5 minuten doorkruisen. De hoeveelheid tijd, die de operatoren van de installatie ter beschikking kregen, was dus erg kort.

Data van de search en acquestitie radar wordt verstuurd naar het commando voertuig. Dit voertuig bevindt zich op een veilige afstand van de radars, omdat iedere antenne die radar signalen uitzendt, erg snel door een mogelijke vijand kan worden opgespoord en vernietigd worden. Dit voertuig is verantwoordelijk voor het identificeren van het doel, de vriend of vijand identificatie (friend/foe) en het nemen van de beslissing om te vuren. De operator in deze wagen selecteert het doelwit en kiest één of meerdere raketten om het doelwit te onderscheppen.

Eens het commando voertuig heeft besloten een onderschepping uit te voeren, wordt deze aanvalsinformatie gestuurd naar één of meer TELARS in de omgeving. Niet alle TELARS zullen binnen schootsafstand staan en sommige TELARS zullen beter gepositioneerd staan ten opzichte van het doel als de andere. In de instructies van het systeem wordt afgeraden om te vuren op een doelwit dat wegvliegt van een TELAR. Het onderscheppen van een ‘vluchtend’ vliegtuig wordt omschreven als ‘target pursuit’ en resulteert niet in een optimale vuur oplossing.

Elke TELAR draagt vier raketten welke klaar liggen om af te vuren. Het signaal om één of meerdere raketten af te vuren kan gegeven worden door het commando voertuig op afstand, of door een lokale operator in de TELAR zelf. In de eerste versies van het Buk systeem was de Transporter Erector Launcher, of TEL, niet voorzien van eigen radar en volledig afhankelijk van vuurleidingsinformatie vanuit het commando voertuig. Het vernietigen van het commando voertuig en daarmee de primary search radar, zou het complete systeem uitschakelen. Om dit te voorkomen, werd er op de nieuwe TEL een eigen (secondary) radar geplaatst en ontstond de TELAR. Deze secondary radar is in staat een doelwit binnen de 42 kilometer van de TELAR te localiseren en te onderscheppen. De informatie die de operator van deze radar ontvangt geeft geen info omtrent grootte en transponder code. De operator kan niet zien of het een miltair vliegtuig of een commercieel vliegtuig is en of het vriend of vijand is. De operator klikt met een joystick een stip op zijn scherm aan, kiest één of meerdere raketten en vuurt deze af.

Om een vliegtuig te kunnen onderscheppen, wordt de raket in de richting van het doel afgevuurd. De raket bezit een eigen radar onder de neuskap. Het signaal van de primary radar ‘belicht’ het doel. De radar in de neus van de raket zoekt de reflectie van het doel en berekend hiermee zijn onderscheppingskoers. Dit is een heel kritiek punt van het systeem zoals zal blijken.

Grotere doelen geven een grotere reflectie van het radar signaal. De radar in de neus van de raket, zal kiezen voor het grootste geboden radardoel. De meeste militaire gevechtsvliegtuigen zijn klein van omvang en gemaakt om zo min mogelijk radarenergie te reflecteren. Dit in tegenstelling tot een commercieel vliegtuig als een Boeing 777 welke een erg groot radarsignatuur heeft.

Naast een ontvanger voor radarsignalen, bevat de neus van de raket ook een radar zender, welke de raket tot bij het doel zal brengen. Deze zender dient tevens als nabijheidsontsteker van de lading. Het meet constant de tijd welke nodig is om terug te kaatsen vanaf het doel. Wanneer de raket heeft berekend dat het zich op 15 meter afstand van het doel bevindt, dan wordt de lading van de explosieve kop tot ontsteking gebracht. Deze explosieve lading van 30kg tot 50kg doet de buitenmantel van de kop uiteen scheuren in kleine vierkantjes heet staal richting het doel. Deze fragmenten penetreren de romp van het vliegtuig, scheuren bedrading en brandstofleidingen kapot, doden de inzittenden van het vliegtuig en vernietigen alle belangrijke componenten binnen de romp. Wanneer de wit hete fragmenten de vleugels doorboren, zullen de brandstoftanks worden geperforeerd en een grote explosie teweegbrengen.

 

3m9ME warhead. Duidelijk zijn de fragmenten zichtbaar
Russische 3m9ME. Duidelijk zijn de fragmenten zichtbaar

De primary radar van een Buk installatie heeft een bereik van 140 kilometer, de radar van een enkele TELAR unit heeft echter een bereik van hooguit 42 kilometer. Het Buk systeem kwam op de markt in 1980 en is sindsdien ettelijke malen ge-upgrade door de Russen. Het effectieve bereik van het systeem is afhankelijk van het type raket dat wordt gebruikt. De eerste generatie Buk maakte gebruikt van de 9M38 raket, met een bereik van 30 kilometer. De raket, welke wordt gebruikt op een Buk M1, is van het type 9M38M1 en heeft een maximaal bereik van 35 kilometer. De opvolger, de Buk M2 kan worden gebruikt met een ge-upgrade 9M38 met een bereik van 42 kilometer. De Buk systemen welke door het Oekraïense leger (UAF) in gebruik zijn worden geacht Buk M1 of Buk M2 systemen te zijn.

Hoofdstuk 2. Het verlies van Malaysian Airways MH17

MH17 vloog op een hoogte van 33.000 voet. De cabine werd op druk gehouden op een druk, zoals die op 7000 voet zou heersen. Door deze interne (over)druk, zou iedere scheur of gat in de romp van het vliegtuig ogenblikkelijk groter worden en tot een explosieve decompressie leiden. Op het moment dat de raket ontploft, zal het vliegtuig, controleerbaar of niet, door zijn eigen momentum met een snelheid van 1 kilometer per 4 seconden vooruit blijven bewegen. De beschadigde romp zal door de hoge luchtsnelheid verder openscheuren. Het is de explosieve lading met fragmentatiewerking van de raket die de vernietiging van het vliegtuig in gang zet, maar het is de massa van het vliegtuig wat tot de totale vernietiging leidt. De luchtstroom trekt het airframe letterlijk uiteen en door de veranderende stroomlijn zal het vliegtuig vaart gaan minderen. De hydrologische systemen en de motoren zullen niet meer werken, de bemanning waarschijnlijk al overleden en de radio buiten werking. Het vliegtuig zal nu een ballistische koers volgen richting de grond. Uitgaande van de hoogte en zijn initiële snelheid, kan het vliegtuig nog 20 tot 30 kilometer hebben afgelegd, voor het de grond raakte en explodeerde. Deze afstand hangt af van vele factoren zoals de mate van beschadiging van het airframe, staart, motoren etc.

crash site
crash site

De exacte reden van het verlies van MH17 staat nog ter discussie. Er zijn wel een aantal bekende feiten. Feiten welke ook niet worden tegengesproken. Bewoners bij het dorpje Rozsypne gaven aan dat ze lichamen uit de lucht hebben zien vallen. Dit moet er op wijzen dat MH17 grote structurele problemen moet hebben gehad, dat passagiers door de romp in de luchtstroom belanden. De motoren en zware delen van het airframe, kwamen terecht in een veld vol zonnebloemen, dichtbij een kippenboerderij ten zuiden van het dorpje Hrabove (of Grabovo). Veel brokstukken belandden tussen deze twee punten op een afstand van ongeveer 4 km. Deze lijn van brokstukken geeft de vluchtroute van MH17. Een koersafwijking van 90 graden nadat het was geraakt.

De controllers op de toren van Kiev meldden aan Malaysian Airlines dat radarcontact met MH17 werd verbroken op 16:23 lokale tijd, of 14:23 GMT. De laatste radarpositie van MH17 was 50 kilometer van de Russische grens, en toen vloog het toestel met een snelheid van 490 knopen of 907 kilometer per uur.

Nu kunnen we al deze data intekenen en beginnen te begrijpen wat er zich heeft afgespeeld. Het veld met brokstukken net buiten Hrabove ligt langs een koers van 090 graden. Dit is een grote afwijking ten opzichte van de laatst gemelde koers van 118 graden. We kunnen deze 090 graden koers terug intekenen tot het gelijkvalt met de MH17 koers tot op een punt 50 kilometer van de Russische grens. Dit moet het punt zijn, waar de romp van MH17 uiteen begon te vallen. De originele koers en de afwijking is ingetekend in tekening 2.

Originele koers en 90 graden afwijking
Originele koers en 90 graden afwijking

 

Inwoners van Torez hebben gemeld dat ze twee explosies hebben gehoord op 16:20 lokale tijd. Anderen hebben gemeld maar één explosie te hebben gehoord. Het is heel goed mogelijk dat deze explosies de ontploffing van de Buk raket, voorafgaande aan de explosie van de inslag op de grond van MH17 is geweest. Gezien er 3 minuten tijd tussen de explosie en het tijdstip dat MH17 van de radar verdween zat, kan betekenen dat de inslag ruwweg 3 kilometer terug plaatsvond langs de koers van 118 graden. In deze 3 minuten legde het toestel deze afstand af, terwijl de luchtstroom het toestel uiteen trok. Op het moment dat MH17 was veranderd in een uiteengevallen stuk metaal zonder noemenswaardige aerodynamische eigenschappen begon het neer te storten.

Een Buk-M1 raket vliegt met een snelheid van bijna Mach 3. Met deze snelheid klimt de raket van de grond tot de hoogte van het doel. Dit was in het geval van MH17 een bijna verticale klim van 8,85km. Een snelheid van Mach 3 staat gelijk aan 2.284 mijl per uur of 3.375 voet per seconde. Vertikaal afgeschoten, zou de Buk raket bijna 10 seconden hebben gevlogen om de hoogte van MH17 te bereiken. Gedurende deze 10 seconden, heeft MH17 weer een afstand afgelegd van 2,5 kilometer. Als we 2,5 kilometer terugrekenen over de afgelegde route van MH17 (de groene lijn), dan komen we uit op het punt waar de Buk installatie zou hebben gestaan als deze direct onder MH17 zou zijn afgeschoten.
Het is echter bijna uit te sluiten dat MH17 direct over de Buk installatie zou hebben gevlogen. Het Buk-M1 systeem is uitgerust met 9K37M raketten, met een bereik van 35 kilometer. Dit staat gelijk aan een afstand van 114.828 voet, welke wordt afgelegd met een snelheid van 3.375 voet per seconde.

Rusland heeft kort na het neerstorten van MH17 beelden vrijgegeven waarop Oekraïnse Buk M1 installaties staan weergegeven op 30 km oostelijk van Donetz en 8 km zuidelijk van Shakhtarsk. Een raket afgevuurd vanaf deze lokatie zou een vluchttijd hebben gehad van 21 seconden om op koers van MH17 te komen. Gedurende deze periode, zou MH17 zelf 5,2 kilometer hebben afgelegd. Wanneer we 5,2 kilometer terug rekenen over de 118 graden koers van MH17 (gele lijn) en een cirkel trekken van 70 kilometer, dan kunnen we vaststellen vanuit welk gebied de Buk moet zijn afgevuurd.

snimok_ekrana_2014-07-21_v_18.47.57

Wanneer we nu al deze data weergeven in een kaart, dan krijgen we te zien wat staat afgebeeld in afbeelding 4. De rode lijn geeft MH17 aan op koers van 118 graden. De schaal is 50km en geeft de afstand van MH17 tot aan de Russische grens en de tijd dat het van de radar in Kiev verdween. Het punt van inslag moet in noordwestelijke richting van deze 50 kilometer afstand liggen. De crashsite tussen Rozsypne en Hrabove is weergegeven in een blauw ovaal, ongeveer 10 kilometer in lengte. De afstand tussen de westelijke grens van de crash site tot de MH17 koers van 118 graden is 20 kilometer. Dit komt overeen met een verwacht traject van objecten die 33.000 voet omlaag vallen op MH17 snelheid van 1 kilometer per 4 seconden. Het groene segment representeert de afstand afgelegd tussen 16:23 en 16:20, het tijdstip waarop de inwoners van Torez de explosies hebben gehoord en het moment dat MH17 van de radar van Kiev verdween. Het gele segment verder terug representeert de 21 seconden vluchttijd van de raket. De grijze cirkel met een diameter van 35 kilometer is gecentreerd op het einde van het gele tijd segment. De raket die MH17 raakte, moet zijn afgeschoten binnen deze grijze cirkel.

Locatie van de Buk moet binnen grijze cirkel liggen
Locatie van de Buk moet binnen grijze cirkel liggen

 

Hoofdstuk 3. De waarschijnlijkheid dat de verantwoordelijkheid van de crash ligt bij de ‘Rebellen’

Journalisten van de London Telegraph hebben gerapporteerd dat er een Buk TELAR zou hebben gestaan ten zuidoosten van de stad Snizhne. Deze TELAR zou zijn gelokaliseerd met fotos die de Oekraïnse SBU, de veiligheidsdienst van het ministerie van binnenlandse zaken van de Oekraïne,  zou hebben verschaft. Deze foto zou zijn genomen vanuit Torez en zou de rooksporen van een raket vertonen, afgevuurd vanaf grondgebied van de rebellen. Er is een poging gedaan om de exacte locatie van dit rookspoor terug te vinden aan de hand van specifieke kenmerken van het landschap in de foto. Hij kwam uit bij een locatie ten zuiden van Snizhne. Een journalist van de London Telegraph inspecteerde dit gebied en ontdekte een spoor van een rupsvoertuig in een graanveld. Hieruit werd de conclusie getrokken dat een zwaar voertuig, aangedreven door rupsen op deze locatie zou hebben gestaan. Dit zou overeenkomen met een filmpje wat op het internet opdook waarop een Buk te zien is, die vanuit Snizhne over de snelweg, richting de Russische grens rijdt.

TELAR ten zuiden van Snizhne
TELAR locatie ten zuiden van Shizhne

Deze vuurpositie was aangegeven op Google maps en is weergegeven in bovenstaande kaartje. De blauwe cirkel geeft het 35 kilometer bereik weer van de 9M38M1 raket. De zwarte stip in het midden geeft de locatie aan die door de journalist van de London Telegraph op Google maps is geplaatst.
Wat ogenblikkelijk opvalt op deze kaart is dat het punt van interceptie meer dan 50 kilometer van deze locatie verwijderd is en dus niet binnen het 35 kilometer bereik van de 9M38M1 valt. Het valt er meer als 15 kilometer buiten. Het is absoluut onmogelijk dat het afvuren van een raket vanaf deze positie MH17 zou hebben geraakt en hebben geresulteerd in een crash site buiten Hrabove. De radar van de TELAR unit bij Snizhne zou MH17 niet eens hebben kunnen zien, omdat deze zich buiten het 42 kilometer bereik bevond.
Het volgende kaartje geeft aan waar de crashsite zou hebben gelegen, zou de Buk vanuit Snizhne zijn afgevuurd en MH17 hebben onderschept op de eerst mogelijke positie. Door op dezelfde manier te rekenen, zou de crash site bijna op dezelfde plek hebben gelegen als de locatie van de Buk installatie.

rebelcrashsite

De koers van 118 graden voor MH17 kan worden gecontroleerd via vluchtradar op Internet, maar de exacte afgelegde koers is twijfelachtig. Er zijn ook kaartjes gepubliceerd die MH17 precies over Horlivka laten vliegen. Dit zou echter MH17 nog verder buiten het bereik van een vuurpositie ten zuiden van Snizhne plaatsen. Kaartje 7 geeft een cirkel weer van 50 kilometer vanaf de Russische grens. Zelfs als zou MH17 direct over Horlivka zijn gepasseerd, dan ligt de plaats van interceptie, nodig om de crashsite bij Hrabove te laten liggen, nog steeds buiten het bereik van een Buk raket afgevuurd ten zuiden van Snizhne.

afwijking koers

Kaartje 8 is een presentatie van een koers van 118 graden direct over Horlivka. De crashsite blijft dan ruwweg op de zelfde locatie, maar is aangepast aan het verloop van de koers. Het witte segment geeft de vrije val aan van MH17, het groene segment de afgelegde weg in de 3 minuten tussen de gerapporteerde explosies en het verlies van radar contact en het gele segment geeft de afgelegde weg aan tijdens de vlucht van de Buk raket. Het is absoluut onmogelijk voor een Buk-M1, geplaatst op de door de London Telegraph aangegeven locatie ten zuiden van Snizhne om MH17 te hebben neergeschoten.

onmogelijk

Er dient nog opgemerkt te worden dat ook de BBC een team van journalisten ter plaatse had en ook deze hebben gezocht naar een Buk afvuur positie. Zij hebben echter niets gevonden en hebben ook geen ooggetuigen kunnen vinden die melding maakten van een rookspoor in de lucht. Journalisten van de Telegraph kwamen later en vonden plots sporen van rupsvoertuigen. Ongeacht wat journalisten claimen te hebben gevonden en gezien, het is natuurkundig onmogelijk dat MH17 door een Buk raket vanaf deze locatie is onderschept. De beschuldiging dat MH17 door de Separatisten (LPR/DPR) is neergehaald door een Buk TELAR vanuit Snizhne is ongegrond en gelogen. We zullen in het volgende hoofdstuk aantonen dat de schuld van dit drama, dat aan 298 onschuldige mensen het leven kostte, bij de anderen ligt.

Hoofdstuk 4. Onderzoekt de waarschijnlijkheid dat de verantwoordelijkheid ligt bij het UAF.

 

Ieder systeem dat elektromagnetische energie uitstraalt kan gedetecteerd en gelokaliseerd worden met grote precisie. Op dezelfde manier kan de politie de locatie van een mobiele telefoon achterhalen. Alle militaire instanties hebben een grote belangstelling in het bepalen van elektromagnetische activiteiten aan de andere zijde van de grens. Het is niet meer dan logisch dat ook Rusland constant wapensystemen aan de Oekraïense kant van hun grens controleert, zoals de westerse mogendheden dat aan de Russische zijde doen. Kaartje 8B is samengesteld met behulp van informatie die door het Russische leger is gepubliceerd. Het groen gearceerde gebied representeert het 140 kilometer bereik van een Buk M1 primary search en acquisitie radar opgesteld in Styla, ten zuiden van Donetsk. De donkergroene cirkels geven het bereik aan van de drie Oekraïense Buk TELAR installaties binnen de koers van MH17. Het bereik van de primary search radar ten opzichte van het 42 kilometer bereik van de TELARs valt meteen op. Ondanks dit enorme uitgestrekte gebied, doorkruiste MH17 dit gebied in minder dan 9,5 minuten.

UAFTELAR

Kaartje 9 geeft een gedetailleerde weergave van de drie Oekraïense Buk posities binnen het bereik van de koers van MH17. Elke positie is nauwkeurig geplaatst met behulp van data verstrekt door de Russische federatie tijdens hun persconferentie op 21 juli. Drie Buk TELAR installaties lagen precies in het bereik van de koers van MH17; een TELAR bij Avdiivka (paars), Mayak (groen) en Shakhtarsk (rood). De positie van de TELAR in Shaktarsk is dezelfde als weergegeven in afbeelding 3. Al deze drie posities vormden waarschijnlijk een netwerk, met de search radar in Styla en konden daardoor gebruik maken van het grote radarbereik van 140 kilometer en de extra faciliteiten die deze rader extra bood. (transponder info, friend/foe detection etc).

kaartje9

De Buk positie in Avdiikvka ligt binnen bereik, maar wel aan de grens van de capaciteit van de raket. Een afgevuurde raket vanaf deze positie zou geleid hebben tot een ‘target pursuit’, een achtervolging, wat niet tot een optimale oplossing zou hebben geleid. Tevens zou deze MH17 van achteren hebben benaderd en schade aan de staart van het vliegtuig hebben toegebracht. Er is echter geen enkele foto op grote schade aan de staartsectie wijst. Iedere foto die ik heb bekeken van de staart vertoont juist geen enkele schade door inslag van fragmenten. Alle schade aan de staartsectie is ontstaan door de inslag op de grond en het uiteenvallen van het vliegtuig in de lucht.

Kaartje nummer 10 laat zien dat de TELAR in Mayak duidelijk binnen bereik ligt, maar in dit geval zou de raket MH17 van opzij hebben benaderd. Er zou dan grote schade aan de rechtervleugel te zien moeten zijn met vermoedelijk een explosie van de rechter brandstoftank tot gevolg. Filmpjes op Youtube laten echter overduidelijk zien, dat MH17 pas explodeerde bij inslag op de grond. De tanks moeten dus nog intact zijn geweest. Er zijn ook vele foto´s beschikbaar van de crashsite, waarop duidelijk te zien is dat het centrale deel van de romp volledig is verbrand door deze explosie. De Mayak positie kan daardoor uitgesloten worden.

Mayak

Dan blijft alleen de positie ten zuiden van Shaktars’k over op kaartje 11. Deze positie leverde het Buk systeem de optimale vuurpositie omdat MH17 deze locatie benaderde in plaats van ervan weg te vliegen. MH17 was duidelijk binnen het 35 kilometer bereik. De raket zou het vliegtuig van voren hebben benaderd aan de rechterzijde, licht aan de bovenzijde. Een explosie in deze positie zou de rechterzijde van de cockpit compleet hebben vernield en de gezagvoerder onmiddellijk hebben gedood, alle belangrijke systemen onbruikbaar hebben gemaakt en de aerodynamica van het vliegtuig ogenblikkelijk hebben aangetast. Fragmenten die de cockpit zijn binnengedrongen aan de rechterzijde, zullen door de cockpit heen hebben gevlogen en deze aan de linkerzijde weer hebben verlaten. Dit alles is ook duidelijk te zien op bestaande foto’s van de crashsite.

shaktar
Afbeelding 11. De  Shakhtars’k TELAR positie

De laatste dagen duiken er steeds meer berichten op over aanwezigheid van een SU-25 in de nabijheid van MH17 die de cockpit zou hebben beschoten met een 30 mm kanon. Dit zou bewezen worden door duidelijke ronde gaten in de rechter cockpit zijde. Deze veronderstellingen komen van een Duitse DC10 piloot met de naam Peter Haisenko, die deze hypothese uitlegt in zijn webblog. Russische radarbeelden ondersteunen dit, doordat zij zeggen een MH17 te hebben waargenomen tijdens in een interceptiekoers met MH17. Ik heb geen berichten kunnen vinden waaruit blijkt dat iemand de moeite heeft genomen de gaten in de cockpit te meten. Het kanon aan boord van een SU-25 zou een  GSh-302/A0-17A moeten zijn, dat 250 explosieve 30 mm granaten kan afvuren.

Een later bericht van een OCSE medewerker uit Canada, Michael Bociurkiw zou dit bevestigen, in een interview voor het Canadese televisiestation CBC. Ik ga nu proberen deze hypothese te onderzoeken.

Afbeelding 12 is toegevoegd om deze kanonvuur hypothese te ondersteunen. 30mm granaten zouden niet alleen door de rechter cockpitzijde zijn ingeslagen, maar ook de top van de linkervleugel hebben geraakt en hier sporen van een schampschot hebben achtergelaten.

schade_kanon
Afbeelding 12. Traject van fragmenten of kogels ten opzichte van vliegtuig
14563130649_96edb1e752_o
Afbeelding 13. Schampschot op linker vleugel of fragmenten van Buk?

De koers van MH17 is weergegeven als een rode lijn. De oranje lijn geeft het traject aan van shrapnel fragmenten die de schade aan de linker vleugel kunnen hebben veroorzaakt. Het is duidelijk dat deze sporen op de vleugel de theorie van een raketinslag vanaf de rechterzijde van het vliegtuig juist versterken. Het zijn raketfragmenten, maar ook deels weggeslagen stukken van de cockpit welke de schade aan de vleugel heeft veroorzaakt. Schade die gemakkelijk kan worden aangezien voor inslagen van kogels. De rechter cockpitzijde is (nog) niet teruggevonden en zal waarschijnlijk ook niet als geheel gevonden worden. Sporen aan de linkerzijde van de cockpit vertonen duidelijk schade van naar buiten tredende raketfragmenten. Deze kunnen gemakkelijk voor kogelinslagen worden aangezien.

De zogenaamde 30mm kanongaten zijn echter veel groter als men zou verwachten van een 30mm kanon. Volgens specificaties zou een UAF SU-25 geladen zijn met een gecombineerde lading van pantserdoorborende en explosieve kogels. De explosieve kogels zouden bij inpact exploderen en de volledige romp beschadigen. Wat wordt aangenomen als zijnde kogelinslagen, zijn in werkelijkheid uittredingsgaten van raket fragmenten die volledig door de cockpit zijn geslagen.

Afbeelding 14. Uittredingsgaten linkerzijde cockpit
Afbeelding 14. Uittredingsgaten linkerzijde cockpit
Schade aan MH17 voornamelijk aan linker voorzijde
Afbeelding 15. Schade aan linkerzijde cockpit. De rechterzijde is tot op heden niet teruggevonden

Wanneer explosieve en pantserdoorborende kogels of granaten zijn geladen, dan vuurt het kanon afwisselend pantserdoorborend en explosieve kogels af. Explosieve kogels in de cockpit zouden ogenblikkelijk tot het uitbreken van een brand in de cockpit hebben geresulteerd. Hier is echter geen bewijs van gevonden. Cockpitfragmenten dragen geen sporen van vuur. Ook de lichamen van de beide piloten waren niet verbrand.
De piloot van de SU-25 zou zijn kanon afvuren in zogenaamde bursts van meerdere kogels. Daardoor kan een enkel schampschot over de linker vleugel ook niet verklaard worden. De vleugel zou dan sporen van meerdere inslagen moeten vertonen of door een explosieve kogel volledig moeten zijn vernield.

Een SU-25 is een aanvalsjager tegen gronddoelen. Het GSh-302/A0-17A kanon is ook bedoeld om tanks en pantservoertuigen op de grond uit te schakelen. Een SU-25 is in dit opzicht heel goed te vergelijken met een Amerikaanse A10, uitgerust met een Vulcan kanon. Piloten van deze A10 geven duidelijk aan dat dergelijke vliegtuigen niet zijn bedoeld om vliegtuigen met een hoge snelheid uit te schakelen. De richtmiddelen in de cockpit zijn hier ook absoluut niet voor uitgerust. Daar komt bij dat een SU-25 geen drukcabine heeft en een maximaal plafond wat veel lager ligt als de kruishoogte van MH17. De piloot van de SU25 zou voor deze aanval gebruik hebben moeten gemaakt van een zuurstofmasker wat standaard niet aanwezig is. Daarnaast is de maximale snelheid van een SU-25 te laag. Het benaderen van MH17 zou een enorme prestatie zijn geweest en gezien de snelheid van MH17, zou het in de korte tijd dat hij binnen vuurbereik zou zijn, maar een enkele salvo op de cockpit hebben kunnen afvuren, met een kanon wat voor een dergelijke onderschepping niet geschikt is.
Wanneer het UAF voor een dergelijke aanval zou hebben gekozen, dan zouden ze geen SU-25 hebben ingezet, maar een SU-27 of een MIG 29. Toestellen ook in het bezit van het Oekraïense leger. Ik heb niet onderzocht of een SU-27 of een MIG29 met een Molnya S-60 air-to-air raket zou kunnen zijn ingezet om MH19 neer te halen.

Tevens sluit de schade aan de linkervleugel uit, dat MH17 is beschoten vanuit de Mayak TELAR positie. Een Buk raket is ontworpen om aan de bovenzijde van zijn doel te exploderen. Er zou dan veel meer schade aan de vleugels moeten zijn geweest met een explosie van de brandstoftanks tot gevolg. Dit is echter niet gebeurd.

Hoofdstuk 5. Een speculatieve interpretatie van de gebeurtenissen rond het neerhalen van MH17

Er is totaal geen bewijs dat de ‘rebellen’ of ‘seperatisten’ in het bezit waren van een compleet Buk M-1 systeem. Er bestaat het vermoeden dat ze een enkele Buk TELAR hebben buitgemaakt op het Oekraïnse leger uit een depot in Donetsk. Er bestaat geen bewijs dat deze TELAR operationeel was. Militairen worden getraind om dergelijke installaties onklaar te maken wanneer ze in vijandelijke hand kunnen vallen. Het is daarom ook aannemelijk dat deze enkele TELAR niet operationeel was. Dit verklaard ook dat de seperatisten deze TELAR richting het oosten hebben verplaatst, in plaats van de stad Donetsk hiermee tegen luchtaanvallen te verdedigen.
Er bestaat geen bewijs of vermoeden van bewijs, dat de seperatisten een Buk zoekradar of een Buk commandowagen hebben buitgemaakt. Hier wordt ook niet over gesproken.
Zonder een Buk zoekradar en commandowagen zou het bereik van deze enkele Buk TELAR op de door de London Telegraph aangegeven positie ten zuiden van Snizhne, slechts een bereik van 42 kilometer hebben gehad. Hun radar zou geen enkel vliegtuig hebben kunnen waarnemen buiten deze afstand. Zoals afbeelding 15 laat zien, werd MH17 geraakt door een raket op het moment dat het meer dan 50 kilometer van Snishne verwijderd was. Op een hoogte van 33.000 voet is een vliegtuig met het blote oog niet zichtbaar. Ook is een vliegtuig op deze hoogte niet te horen. De grote vraag is dan: Hoe konden de separatisten een doelwit buiten het bereik van hun radar of het blote oog waarnemen en identificeren? Daarnaast is het bereik van hun verouderde Buk raket begrenst tot 30 tot 35 kilometer. Te ver om te kunnen neerhalen, zelfs als ze van het bestaan van dit vliegtuig hadden.
Ook geven de gemaakte foto´s op de crashsite aan, dat de raket MH17 niet recht van voren heeft geraakt. Zou de raket toch vanuit Shizhne zijn afgevuurd, dan is het aannemelijk dat de bewoners van Shizhne deze lancering zouden hebben gezien of zelfs gefotografeerd. Er is zo lang gezocht door journalisten naar een aannemelijke vuurlocatie van deze TELAR, maar ze hebben geen enkele ooggetuige kunnen vinden die de lancering heeft gezien, of gehoord. Laat staan de eventuele rooksporen in de lucht, die 15-20 minuten lang zichtbaar zouden zijn geweest.

De enige verklaring hiervoor is, dat er vanuit Shizhne nooit een raket richting MH17 is afgevuurd.

 

Op 22 juli werd onderstaande foto vrijgegeven door de Amerikaanse overheid. Deze ‘powerpoint’ presentatie zou het bewijs moeten leveren, dat de separatisten vanuit Shizhne een Buk raket op MH17 hadden afgevuurd.

Afbeelding 16. Bewijs van Amerika dat er vanuit Shizhne werd geschoten
Afbeelding 16. Bewijs van Amerika dat er vanuit Shizhne werd geschoten

 

Het jaarlijks militair budget van de Verenigde Staten van Amerika is groter als het budget van alle andere legers ter Wereld opgeteld. Het Amerikaanse leger zwemt als het ware in geld en materiaal. Naast state-of-the-art satellieten en drones (drones opereren in de Oekraine), beschikt het Amerikaanse leger ook over infrarood satellieten binnen het Defense Support Program. Deze zeer gevoelige Infrarood satellieten zijn specifiek ontworpen om een waarschuwing te geven wanneer er raketten worden afgevuurd. Het is bekend dat deze satellieten zo gevoelig zijn, dat een beginnende bosbrand hiermee kan worden gedetecteerd. Ondanks al deze prachtige techniek is het enige bewijs dat het Pentagon op tafel legt een knullige powerpoint presentatie zoals hierboven zichtbaar.
We moeten dus concluderen dat Amerika met GEEN enkel aannemelijk bewijs komt omtrent de schuldigen van het neerhalen van MH17. Al hun bewijs is gebaseerd op filmpjes en foto´s van Youtube of andere sociale media. Van al deze filmpjes is al enkele weken geleden aangetoond, dat deze zijn vervalst of aangepast door de Oekraïense Veiligheidsdienst of het Oekraïense Ministerie van Binnenlandse Zaken.

Toen Neonazi’s in Oekraïne een democratisch gekozen regering in Kiev omver wierpen, deed het democratische Amerika en de EU niets anders als beschuldigingen uiten aan het adres van Putin. Wanneer de NIET gekozen regering in Kiev besluit om luchtaanvallen, MLRS Grad raket aanvallen of ballistische raketten op hun eigen bevolking in de Donbass regio uit te voeren, leggen Amerika en de EU de schuld bij Putin. Toen de Neonazi’s uit Kiev mensen levend verbrandden in Odessa, hen neerschoten toen ze uit de vlammen probeerden te ontsnappen, een zwangere vrouw verkrachtten voor haar te wurgen met het snoer van een telefoon, deed het Westen niets…. behalve beschuldigingen uitten aan Putin. Maar eindelijk doen ze iets. Ze publiceren een cartoon, dat impliceert dat de Rebellen MH17 hebben neergeschoten. Deze Rebellen, zijn niets meer als vrijheidsstrijders die het niet eens zijn met het ondemocratisch gekozen parlement van Oliebaronnen en Neonazi´s en die nu vechten voor hun ‘vrijheid’.

Ik heb bewezen dat MH17 is neergehaald door het leger van de Oekraïne, met medeweten van het ministerie van Binnenlandse zaken in Kiev, de Oekraïense veiligheidsdienst en de Amerikaanse regering. Hiermee geven Kiev EN Amerika aan NIETS te geven om de levens van onschuldige Nederlanders, Australiërs, Belgen en Maleisiërs en anderen die hun leven lieten bij deze laffe aanval. Een aanval met maar één doel:  Putin in diskrediet brengen, de EU in een nieuwe financiële crisis brengen en economisch te verzwakken en de ultieme macht van Amerika te versterken. Het ergste is, onze EU leiders zijn hier van op de hoogte en spelen dit spel als oorlogshitsers mee. Dat toont de krokodillentranen van minister Timmermans toch in een ander daglicht?

Dit jaar ‘vieren’ we het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, 100 jaar geleden. Iedereen die heeft gelezen over dit Wereld conflict weet, dat de leiders van de betrokken landen destijds niets deden om oorlog te vermijden. Ze waren allemaal juist uit op oorlog. Als we luisteren naar Obama, Kerry, Cameron, Biden, Rutte en Timmermans, dan zien we parallellen hiermee, in een ultieme poging de laatste grote Wereldoorlog uit te lokken.

Laten de inwoners van Europa deze mannen stoppen en in vrede met Rusland leven (en handelen).

 

Nog een update. Op 25 juli j.l. heeft iemand op het Oekraïense Ministerie van Defensie gelekt aan een kennis bij RIA Novosti.

“Op 17 juli werd de commandant van het 156e Anti Aircraft Regiment opgedragen een oefening te houden met zijn grondtroepen die gestationeerd waren in de buurt van Donetsk. Deze oefening hield in het routinematig volgen en vernietigen van mogelijke doelen met een Buk-M1 raket”, zo deelde de bron mee. De bron vermelde daarbij dat het nooit de bedoeling is geweest om een raket ook daadwerkelijk af te vuren. Twee Sukhoi SU-25 straaljagers op een verkenningsmissie deden mee aan de oefening. Het kan zijn dat de routes van de twee Sukhoi jagers en de Boeing 777 mekaar ergens overlapt hebben. Ook al vlogen ze op totaal verschillende hoogtes, op de radar van de BUK zijn ze als een enkele dot verschenen. Van alle doelen, heeft de BUK waarschijnlijk automatisch het grootste doel aangevallen. Waarom er daadwerkelijk een raket is afgevuurd is nog steeds in onderzoek. Er worden als sinds 2001 geen BUK raketten tijdens oefeningen meer afgevuurd nadat in 2001 een Russische Tu-154 werd neergehaald, die op weg was van Novosibirsk naar Tel-Aviv. Dit gebeurde ook per ongeluk tijdens een oefening van het Oekraïense leger.

De 3 TELARS die in het bovenstaande verhaal worden beschreven, behoorden tot het 156 anti Aircraft Artillerie Regiment en dat zou bewijzen dat de TELAR in Shaktars´k daadwerkelijk het noodlottige schot heeft gelost. Het moet niet moeilijk zijn te achterhalen wie de verantwoordelijke commandant van deze BUK installatie is geweest lijkt mij en deze man eens stevig aan de tand te voelen. Ook zal de Oekraïense regering in Kiev met een verklaring moeten komen, waarom ze de aanwezigheid van 2 Sukhoi-25 gevechtsvliegtuigen steeds hebben ontkent, ook al hebben de Russische radarbeelden ons hier wel duidelijk op gewezen. De regering in Kiev is van dit alles op de hoogte geweest en hebben moedwillig de schuld op een andere partij proberen te schuiven. Dit mag niet ongestraft blijven!

Een ongeluk is moeilijk te geloven. Getrainde operators hebben de beschikking over vluchtgegevens van alle commerciële vluchten. De operator achter het scherm van de Search en Acquisition Radar heeft inzage in de transponder gegevens van alle commerciële vluchten binnen bereik. Dan is er nog een lange checklist binnen de vuurprocedure. Geloof me, het afvuren van een dergelijk installatie lijkt op het afvuren van een nucleair raket. Dit heeft nooit een ongeluk kunnen zijn. Dan waren de afvuur sleutels nooit naar rechts gedraaid. Iemand in het commandovoertuig heeft bewust deze keuze gemaakt en zal hierover aangesproken moeten worden.

 

 

 

 

 

Advertenties